The Space of Life

ผ่านประตูเข้ามา เพดานยกตัวสูงขึ้นเกือบ 7 เมตร ผนังฝั่งไกลละลายกลายเป็นกระจกจากพื้นจรดเพดาน และอ่าวไทยก็อยู่ตรงนั้นเอง ตรงหน้า พื้นที่นั่งเล่นแบบเปิดโล่งอย่างนี้คือสิ่งที่หลายครอบครัวตั้งใจมาหาถึงเกาะพะงัน พื้นที่ต่อเนื่องผืนเดียวที่โซฟา โต๊ะอาหารตัวยาว และครัวไอส์แลนด์ล้วนหันเข้าหาเส้นขอบฟ้าเดียวกัน จึงไม่มีใครต้องนั่งหันหลังให้วิว

ผังห้องเก็บทุกคนไว้ด้วยกัน โดยปล่อยให้แต่ละวันมีจังหวะของตัวเอง กาแฟยามเช้าที่ครัวไอส์แลนด์ มื้อกลางวันช้าๆ ที่โต๊ะอาหาร ยามบ่ายกับโต๊ะพูล ปิงปอง โต๊ะโป๊กเกอร์ หมากรุกยักษ์ หรือปาเป้า และโฮมเธียเตอร์สำหรับชั่วโมงหลังฟ้ามืด คนทำครัว คนนั่งคุย และคนเล่นเกมใช้ห้องเดียวกันโดยไม่เบียดกัน เพราะเพดานโถงสูงและผนังกระจกให้แสงและอากาศแก่ทุกมุม

เมื่อบานกระจกเลื่อนเปิดออก พรมแดนระหว่างข้างในกับข้างนอกก็หายไป พื้นที่นั่งเล่นเปิดตรงสู่ระเบียงและสระอินฟินิตี้ริมไหล่เขา แสงตะวันตกดินส่องลึกเข้ามาทั่วทั้งโถง ที่นี่คือพื้นที่ที่วิลล่าครึกครื้นที่สุด และงดงามอย่างเงียบเชียบที่สุดในเวลาเดียวกัน